Założony w 1992 roku Ride zadebiutował na rynku jedynie z czterema modelami desek. Jednak załozyciele firmy mieli także genialną wizję - stworzenia marki snowboardowej opartej na innowacjach technologicznych i doskonałej jakości. Dzięki swojemu teamowi snowboardowemu, dobrej kampanii medialnej i ciężkiej pracy firma szybko zaczęła odnosić sukcesy. W 1994 r. Ride wypuścił pierwszą kolekcję ubrań snowboardowych i streetwearowych pod nazwą Cappel Cloathing. Następnym krokiem Ride'a było rozpoczęcie produkcji wiązań - początkowo pod szyldem Preston, a obecnie już oficjalnie pod nazwą Ride.  W dniu dzisiejszym Ride jest absolutnym liderem w produkcji wiązań aluminiowych, stale poprawiając ich wytrzymałość i mobilność oraz zmniejszająć ich wagę. Mniej więcej w tym samym czasie Ride zajął się produkcją butów snowboardowych, które bardzo szybko zaczęły zdobywać nagrody organizacji handlowych i konsumenckich. Do teamu Ride'a należą Andrew Hardingham, Mikey Leblanc, JJ Thomas, Hanna Beaman i Priscilla Levac. W Polsce na sprzęcie firmy Ride jeździ Wojtek Pająk. Do dnia dzisiejszego polityka handlowa Ride nie zmieniła się. Do sprzętu co roku wprowadzane są nowinki techniczne, a starsze rozwiązania przenoszone są do niższych modeli desek, wiązań i butów. Jak mówią sami właściciele firmy "nie chodzi nam o to żeby być największą firmą snowboardową na świecie... chcemy być najlepsi w naszej branży i naprawdę zostać firmą snoboardową tworzącą najlepsze rozwiązania dla ludzi".

 
Założony 14 lat temu w San Clemente Dragon, specjalizuje się w produkcji okularów, gogli a ostatnio także ubrań. Z marką związani są tacy sportowcy jak mistrz świata w surfingu Mick Fanning, motocrossowiec Josh Kill i legenda snowboardu Jamie Lynn. Projektanci Dragona czerpią inspirację z sztuki,  muzyki i kultury alternatywnej, a ich produkty nie są przeznaczone dla bezbarwnych i bezpłciowych mas, lecz dla lubiących podkreślać swoją indywidualność jednostek.

Globe International, założony w 1984 roku w Melbourne, jest producentem butów i ubrań deskorolkowych i surfingowych. Produkty Globe'a są projektowane we współpracy z profesjonalnymi deskorolkowcami, takimi jak Rodney Mullen, Mark Appleyard, Greg Lutzka, David Gonzalez i Chris Haslam. Produkty Globe'a  przeznaczone są dla różnych subkultur młodzieżowych. Przez Internet na bieżąco wypuszczane są filmy deskorolkowe Globe'a o nazwie "United by Fate".  Firma jest także regularnym sponsorem eventów skateboardowych na X Games.

Firma Volcom została założona w 1991 roku w Kalifornii. Jest rozpoznawalna dzięki swojemu wpadającemu w oko logo "volcom stone" i miłemu dla ucha hasłu "Youth against establishment". Grupą targetową Volcoma są młodzi, kreatywni ludzie, którzy nie kroczą ścieżkami wytyczonymi przez mainstreamowy establishment. Firma powstała w czasie, gdy starsze pokolenia parzyły nieprzychylnie na snowboarding i skateboarding, w Iraku toczyła się wojna, Ameryka była w recesji, a Nirvana i Pearl Jam święciły największe triumfy. Idealny grunt, by przyciągnąć zbuntowanych młodocianych. I udało się. Dziś Volcom to cała społeczność deskorolkowców, surferów i snowboarderów, firma posiada własną wytwórnie płytową "Volcom Entertainment", w której grają takie zespoły jak Valient Thorr, ASG czy Single Dame. Od 1995 daje młodym artystom mozliwość prezentowania swoich grafik na ubraniach z linii "Featured Artist". Udziela się także w tematach środowiskowych. Team Volcoma tworzą między innymi Geoff Rowley, Rune Glifberg (skateboard), czy Terje Haakonsen (snowboard).

Od momentu powstania firmy w 1995 roku, Line kieruje się dwoma celami: po pierwsze firma chce sprawiać, by ludzie mieli jak najlepszą zabawę na nartach, a po drugie chce wytwarzać innowacyjne produkty, by narciarze mogli cały czas polepszać swoje umiejętności. Wszystkie dzisiejsze action sporty zawdzięczają swoją popularność dynamicznemu rozwojowi w latach 80-tych i 90-tych. Niestety jeśli chodzi o kwestię rozwoju, były to "ciemne czasy" dla narciarstwa. Przez lata w nartach zmieniały się jedynie nadruki i nazwy modeli. Wszystkie narty były długie, proste i sztywne. Sporty narciarskie promowano jako bardziej konserwatywne i tradycyjne w porównaniu do snowboardu. To skłoniło dużą część młodych zimowych zajawkowiczów do odejścia od nart i kupienia sobie dechy. Nawet zatwardziali narciarze znudzili się nartami i przerzucili na snowboard. W miarę zdobywania popularności przez snowboarding, w kurortach zimowych zaczęły powstawać snowparki, na których snowboardziści mogli sobie poszaleć i na których widniał przeważnie wielki napis "ZAKAZ WSTĘPU Z NARTAMI"! Przemysł narciarski kompletnie ignorował to niekorzystne zjawisko i przyszłość nart nie wyglądała za ciekawie. Pewnego dnia 21 letni Jason Levinthal postanowił zrobić coś z tym fantem. Denerwowało go ciągłe przesiadanie się z nart na snowboard, chciał by jego narty miały takie same możliwości jak decha. W ramach projektu na uczelni, wykorzystał uniwersytecką pracownię stolarską, by stworzyć narty, do których wprowadził wszystkie najlepsze rozwiązania deski snowboardowej. Narty te miały nose'a i taila zakrzywionego na taką sama wysokość, wiązania na środku, symetryczny i "wybaczający" flex oraz głębokie sidecut'y. Jason wziął swoje narty w góry, zjeżdżał odwrócony tyłem, jeździł po stołach piknikowych, i jako, że miał przy tym napewno dużo fun'u, postanowił zrobić ze swoim wynalazkiem coś więcej. W rodzinnym mieście zrobił w garażu małą pracownię i założył coś w rodzaju "firmy", którą nazwał LINE. Cały czas ulepszał swój produkt i po pewnym czasie jego "fabryka" mogła wypuścić jedną parę nart dziennie. Gdy wziął swoje dzieło na największe targi w USA zorganizowane przez Snowsports Industries Association (SIA), na których wystawiali się sami potentaci sprzętu zimowego, jego projekt spotkał się z zerowym zainteresowaniem. Dopiero po dwóch tygodniach przyszło zamówienie z Japonii na... 1000 par nart! Wobec tego, że firma LINE wyprodukowała do tej pory dopiero 30 par, pojawił się problem, a zarazem pobudka, by jak najszybciej rozkręcić działalność! Na następnych targach SIA, również Salomon przedstawił swoją wersję "stuningowanych" nart. Dzięki większej sile marketingowej tej firmy, tym razem nowemu rodzajowi nart okazano większe zainteresowanie. W 1998 roku na X Games po raz pierwszy pojawiła się konkurencja narciarska. W slopestyle'u Jason na swoich nartach zdobył brąz. Line rósł w siłę. W sezonie 98/99 podpisał kontrakt z Kris'em Ostness'em, wspólnie z nim opracowując pierwsze w 100% profesjonalne  narty freeski - The Ostness Dragon, które pojawiły się na okładce magazynu Powder, wzniecając w narciarskim i snowboardowym świecie niemałą burzę. Kolejną osobą, która przyczyniła się do rozwoju Line'a i całego freeski był Skogen Sprang - którego razem z Ostnessem można określić pionierem park i backcountry freestyle'u. Wkrótce pojawiło sie także hasło reklamowe Line'a, będące odzwierciedleniem filozofii firmy - "Because Skiing Needs a Future" (tłum. pol. ponieważ narciarstwo potrzebuje przyszłości). Na nartach nadrukowywano kolorowe i ciekawe grafiki, zrywając z spartańską konwencją ozdabiania nart logówką i paroma figurami geometrycznymi. Od początku swojego istnienia Line był znany jako lider freestyle parku, jednak na tym nie poprzestał i wkrótce zaatakował także scenę big mountain. I osiągnął kolejny sukces. Zimą 2000 roku Skogen został zaproszony przez magazyn Powder do zrobienia sesji zdjęciowej na Alasce. Problem polegał na tym, że w tym czasie Line nie miał w swojej kolekcji żadnych "fat skis". Na pięć dni przed sesją ekipa Line'a dokonała wielkiej improwizacji, sklejając ze sobą dwa rdzenie ze swoich nart. Był to pierwszy prototyp nowoczesnych nart "twin tip powder skis". Do dziś Line jest absolutnym liderem jeśli produkcji tego typu nart. Od 14 lat filozofia firmy Line nie zmieniła się. Chodzi o to, żeby ludzie mieli jak najwięcej zabawy na nartach i by cały czas rozwijać nowe trendy.

W roku 1978 r. były pracownik NASA Eric Giese postanowił zastosować w butach narciarskich rozwiązania stosowane w kombinezonach dla astronautów. Wymyślił on koncepcję harmonijkowatego języka, który umożliwiał zginanie się buta, bez powodowania odkształceń dolnej części jego skorupy. Rok później w wyniku współpracy Erica z firmą Raichle powstał rewolucyjny but o nazwie Flexon 5. Buty Raichle zostały szybko docenione przez profesjonalnych narciarzy - między innymi Billa Johnsona, który w 1984 roku w butach tej firmy zdobył olimpijskie złoto w konkurencji downhill. Trzyczęściowa konstrukcja buta zastosowana w pierwszych modelach okazała się tak udana, że przetrwała w niezmienionym stanie przez ponad 20 lat! W 2003 roku Raichile została przejęta przez firmę Kneissl, której inżynierowie dostrzegli zalety starej konstrukcji, odświeżyli design buta i skierowali swój produkt głównie do narciarzy freeski. Wkrótce jednak Kneissl zaczął mieć problemy finansowe i produkcji butów zaprzestano. Ponownie produkcji podjęła się firma Full Tilt, która postanowiła dokonać całkowitego powrotu do korzeni. W trzyczęściowym bucie został zastosowany system stalowych linek, wyposażono go także w pełni formowalne wkładki Intuition. Po raz kolejny okazało się, że nie warto zmieniać tego, co jest idealne. Buty narciarskie Full Tilta są powszechnie uważane za jedne z najlepszych na świecie, co potwierdza fakt, że są używane przez najsławniejszych sportowców (m.in. Seth Morrison’a i Anthony Boronowski’ego).